Architektura
Urząd nadrzędny (root) uwierzytelnia emitentów i może cofnąć im uprawnienia. Emitenci przyjmują klientów, wydają poświadczenia i banknoty oraz je wykupują. Sprzedawcy i użytkownicy posiadają poświadczenia końcowe i weryfikują się nawzajem lokalnie.
Root authority → Issuers → Merchants & Users (e.g. a central bank) (banks, payment institutions) (point of sale, person-to-person)
Klucz konta nigdy się nie składa. Jego udziały są generowane niezależnie, w osobnych miejscach, i pełny klucz nie powstaje nawet wtedy, gdy tworzony jest podpis. Nie chodzi o to, że klucz jest dobrze strzeżony; chodzi o to, że jako całość nigdy nie istniał.
Banknoty są emitowane pod konto, wydawane porcja po porcji i przekazywane offline w obrębie ograniczonego łańcucha pochodzenia.
Bank centralny pełni rolę urzędu nadrzędnego (Root Authority); banki i instytucje płatnicze pełnią rolę emitentów; obywatele i sprzedawcy posiadają poświadczenia końcowe. Rozliczenie działa na istniejącej krajowej infrastrukturze rozliczeniowej. Na starcie nie trzeba budować niczego nowego w warstwie rozliczeń.
Ponieważ emitenci tworzą sieć między sobą, sieć danego kraju działa niezależnie od sieci każdego innego — jej ciągłość nie zależy od zewnętrznego operatora. A ponieważ każda sieć mówi tym samym protokołem, akceptacja i rozliczenie mogą działać ponad granicami bezpośrednio, bez centralnego pośrednika na drodze.
| Miara | Wartość |
|---|---|
| Dowód banknotu podpisanego przez emitenta | ~456 bajtów |
| Dowód przekazania, głębokość 1 | ~524 bajty |
| Dowód przekazania, głębokość 10 (maksymalna) | ~956 bajtów |
| Kryptograficzna weryfikacja offline | ~12 ms |
| Płatność online, od początku do końca | 35–65 ms |
| Maksymalna głębokość przekazania offline | 10 przeskoków |
Interfejsy emisji i wykupu po stronie emitenta; rejestr wykorzystanych banknotów; rozliczenie odwzorowane na infrastrukturze, którą instytucja już prowadzi. Klient nie ma żadnej zależności od sprzętu. Jeden prymityw weryfikujący, nie cały zwierzyniec.